جمعه 25 فروردین 1391

پیش تر ها، آن زمان که دسترسی مان به تکنولوژی محدودتر بود، یک چیز هایی بود که در کوتاه مدت خیلی خوشحالمان می کرد.
وقتی چشممان به اسکرین گوشی مان می افتاد و یک همچین شکلی روی آن بود، قند در دلمان آب می شد که ای وای... ای جان... یک نفر از من یادی کرده است.
قبل تر هایش هم به محض اینکه تلفن خانه زنگ می خورد می دویدیم و با چه اشتیاقی گوشی را بر می داشتیم و هیچ چیز لذت بخش تر از این نبود که ندانیم چه کسی به ما زنگ زده است. آن وقت ها تلفن ها شماره نمی انداخت و پشت خطی در کار نبود و ما از اینکه تلفنمان زنگ بزند خیلی خوشمان می آمد.
اما یک زمانی به خودمان آمدیم. دیدیم چندتا پست الکترونیک داریم و وبلاگ و پروفایل این طرف و آن طرف و تلفن خانه هم که حالا دیگر کالر آی دی دارد و همه مان یکی دو تا گوشی تلفن همراه داریم و ...
ولی...هیچ کدام خوشحالمان نمی کند. هر روز چند ایمیل مسخره از گوگل پلاس به دستمان میرسد و نمیدانیم این سیستم چرا اینقدر آدمها را به ما و ما را به آدمهای دیگر معرفی می کند. بیشتر پیامهایی که به ما می رسد غیر ضروری ست. مسج های فورواردی خیلی چیپ شده اند و هنوز هم داریم تبریکات سال جدید را به تصنعی ترین شکل آن دریافت می کنیم.
وقتی مریض می شویم، آن قدر به ما زنگ می زنند و مسج می دهند و روی تلفن خانه پیام می گذارند که حالمان بد تر می شود اما کسی زنگ خانه را نمی زند یک کمی غذای گرم بیاورد برایمان و ما ممکن است یک شبانه روز در تب بسوزیم و کسی متوجه نشود.
این پیام ها ما را نامهربان کرده است. خیلی...
خودمان را توجیه می کنیم که تکنولوژی پیشرفته شده و می توانیم با یک پیام دوستی را یاد کنیم ولی در حقیقت نمی توانیم.
ما با این کارها، روز به روز از هم دورتر می شویم. روز به روز همه مان تنها تر می شویم. روز به روز برای کوچکترین کمک دیگران محتاج تر می شویم و...
بیایید از خودمان شروع کنیم. دیگر از دکمه forward در گوشی همراه و یا ایمیلمان استفاده نکنیم. دوستانمان را صمیمانه تر یاد کنیم...
پروفایلهایمان را تعطیل کنیم. با دوستان قدیمی مان قرار بگذاریم ناهارمان را با هم تقسیم کنیم. وقتی حوصله مان سر می رود به جای لایک زدن برای پست های غریبه ها، برویم پارک. بستنی بخوریم با نزدیکانمان. مادرمان را بخندانیم. برای کوچکترها کار دستی درست کنیم.
بشکنیم دیوار مدرن تنهایی خودمان را. شاید زندگی خیلی کوتاه تر از تصورمان باشد...
@mozhdeguni